30. Mieszanka wedlowska

Oj... (niesamowity wstęp)...

Strasznie długo mnie tu nie było, bo... Postanowiłam zrobić sobie przerwę od pisania postów, gdyż kompletnie nie miałam pomysłu na żaden wpis i ogólnie to nic się w związku z tym nie zmieniło...

Ale czy zmieniło się coś w moim składzie lalkowym? :) Trochę...

Szczurek (Soom Io) poleciał do USA do nowego domku, a u mnie w zamian za albinoska zamieszkała bardzo urocza PULLIP-ka, którą wystylizowałam zgodnie z moim planem - Jestem bardzo zadowolona z mojej pracy.

Koncepcja żywic jest w sumie taka jak była od dłuższego czasu- Diaz ze swoją młodszą siostrą żyją w postapokaliptycznym świecie i walczą o przetrwanie. Moim planem na najbliższy okres czasu jest spisanie ich dziejów na kartki- Weno, przybywaj!

Oprócz tego...

Jak w ostatniej notce dało się zauważyć wciągnęły mnie straszne klimaty- Ubranka szyję po to tylko, aby za chwilę je pociąć i pobrudzić, tak aby pasowały do moich "wizji"... Rozważam zakup kolejnego plastika (kto by pomyślał...!) lub mniejszej rozmiarem żywicy rodem z powieści Głuchowskiego (Metro), która to ucierpiała z powodu choroby popromiennej i ma teraz trochę... dziwny wygląd!

I moja ulubiona mieszanka zdjęć dla osób, które ich nie widziały.

***

Lalka z "Sierocińca" jest w trakcie tworzenia ^^ Porcelanowa głowa oparta na hybrydzie stock-obitsu wita się z państwem w oczekiwaniu na ubranka.

***

***

Dear god...

Please save us!

Zapraszam na lalkowego faceboga, którego uaktualniam w miarę możliwości.

click

W razie pytań zapraszam na lalkowego aska.

click

No i...

flickr :-)

26. Pure evil never really dies

.D o   c z y t a n i a.

Tyle planów, tyle pomysłów, a tak mało chęci do ich zrealizowania. Jednak mimo wszystko dużo nie potrzeba, żeby napisać notkę, dodać parę zdjęć... Ale ja po prostu chcę być zadowolona z siebie, z tego co robię. Więc tak sobie czekam, kombinuję, ociągam się z dodawaniem i... to już prawie miesiąc minął od ostatniego wpisu. Ostatni usunęłam, bo stwierdziłam, że nie jestem zadowolona zdjęć. Kobieta zmienna jest...No.

A tak to to...


Czym są dla was lalki? Co wam dają? Jak ważne są w waszym życiu? ;)
Dla mnie przede wszystkim w moim hobby najfajniejszą częscią jest zabawa związana z kreowaniem lalki.
Jej charakter, wygląd, historia- to wszystko co mogę stworzyć ja.
Firma daje mi tylko bladą głowę z pustymi oczodołami i nagie ciało, cała reszta zależy tylko i wyłącznie ode mnie.
Często starałam się wymyślić coś związanego z lalką zaraz po jej zamówieniu. Czekając na nią- przeglądałam milion ownerskich fot i zawsze jakieś pomysły przychodziły mi do głowy, jednak i tak zawsze wszystko się zmieniało jak wzięłam pierwszy raz nową lalkę w ręce lub po prostu z upływem czasu kilka pomysłów zlepiało się w jedną całość...

I tak właśnie jakiś czas temu zamieszkała u mnie lalka na którą zachorowałam dość nagle i dość długo mnie prześladowała. Pewnie niektórzy się zdziwią, biorąc pod uwagę, że zawsze chciałam tylko samych lalkowych facetów, a teraz... Mamy jedną rodzynkę w rodzinie.

Hej, hej...
Tak wyglądała w pierwszym/drugim dniu jak tylko ją umalowałam i przyodziałam w pierwsze ciuchy i starego wiga Dantego.

Niestety-stety w takim wyglądzie nie pobyła za długo, bo na następny dzień przyszedł wig, który kupiłam na pełnym spontanie, ale właśnie z myślą o niej... I tak o to dopełniała się wizja nowej lokatorki...

 Kwiaty, koronki w połączeniu z ciężkimi motywami, tj. krzyże itp...
Normalnie zrodziło mi się blogo dziecko w domu!





Zdjęcia pożyczyłam z tumblra, którym swoją drogą jestem totalnie uzależniona! Od ponad roku nie było dnia, żebym czegoś nie zreblogowała ^_^
         http://dearmshell.tumblr.com/

Imię i nazwisko: Nima "Lini" Seras  - Nima to jej prawdziwe imię, jednak praktycznie nikt go nie zna. Każdy nazywa ją po prostu Lini.

Wiek: 22 lat

Skąd: ? 

Z serii kogo to interesuje ;_;

Ulubiona piosenka: Rosemary's baby

Ulubiony film: Koszmar z ulicy Wiązów

Orientacja seksualna: ?

Jak ją widzę?

"Pure evil never really dies"

Psychiczna diablica w delikatnej skórze. Swoją prawdziwość kryje pod stertami koronek i pod kilogramami świeżych płatków kwiatów. Kocha przesłodzone sukienki, lolicie buty- w skrócie wszystko to co tak naprawdę jest jej przeciwnością i kompletnie do niej nie pasuje. Lubi poznawać smaki różnych nowych, kolorowych tabletek, które przepisuje jej... własny, zaufany pan lekarz. Tak szczerze to... trochę straszna z niej osoba.

Z racji tego, że nie chce mi się zdjęć obrabiać dzięki Ci aparacie za te fajne filtry \ (^_ ^) /

Mój ask zarasta kurzem jak coś to pytajcie o wszystko xD

http://ask.fm/perse93

14. Diary

Sny bywają za bardzo prawdziwe.

Są takie noce, kiedy świat się kończy.

Świat odchodzi i zostawia nas z przerażonymi oczami i bezradnie opuszczonymi rękoma.

Są takie noce podczas których nie możesz się doczekać widoku błękitnego, jasnego nieba...

Mam tak odkąd odszedłeś...

I kiedy patrzę w to niebo doszukuję się ciebie, lecz wiem

że nie znajdę cię w niczym więcej niż tylko w zapamiętanych snach. 

Zawsze z rana piję kawę i palę camela- 

staram odpędzić się od siebie wspomnienia w których grasz główną rolę.

Kiedy cię spotkałem byłeś tak bardzo niewinny i nieskalany, że dzięki tobie zacząłem mocniej widzieć swoje skalane części.

Tak bardzo chciałem go złamać.

Tymczasem to on złamał mnie.

Zawsze byłem jak nałóg, jak pieprzony huragan. 

Przychodziłem i zabierałem wszystko co chciałem.

Potem znikałem.

Teraz to on przejął moją rolę,

ale mimo wszystko nie chowam żadnej urazy. 

Chociaż czasem wydaje mi się, że go nienawidzę. 

Są czasami takie dni, kiedy w każdej sekundzie zastanawiam się co bym zrobił jakbym wpadł na niego na ulicy, albo gdyby zapukał do moich drzwi.

Gdyby...gdyby...gdy...

Codziennie próbuję go namalować, ale jego twarz zanika w moich myślach.

Jednak cały czas pamiętam jego oczy. 

Jego spojrzenie prześladuje mnie wszędzie

Może jeszcze kiedyś się spotkamy.

Może kiedyś się dowiem dlaczego odszedłeś.

Pragnę, a nie mam- lecz żyję dalej.

Ale...

http://ask.fm/perse93